با توجه به اینکه تفاسیر مختلفی از ارز متقاضی وجود داشت لذا طبق آخرین تعریف اعلامی از سوی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران ارز متقاضي به ارزهاي با منشا خارجي ذيل اطلاق مي گردد :

  1. ارز حاصل از صادرات.
  2. ارز حاصل از گشايش اعتبارات اسنادي داخلي ارزي مفتوحه بر اساس قوانين و مقررات خاص.
  3. حواله هاي وارده از خارج از کشور و اسکناس هاي در دست مشتريان و واريز شده به حسابهاي ارزي آنها.
  4. حواله هاي بين بانکي که منشا ارزآنها مشتمل بر موارد فوق خارجي بوده و به هنگام حواله، ارز متقاضي در آن درج شده باشد.
  5. ارزهايي که بين بانکي نبوده و از بازار مناطق فرعي نيز تهيه نشده باشد.

البته هنوز برای بنده روشن نیست که آیا میتوان ارز فروشی از سوی صرافی های مجاز را در قالب ارز متقاضی منظور نمود یا خیر؟