عملیات بازار باز (OMO) سیاستی است که از سوی بانک مرکزی به‌منظور جذب یا عرضه منابع به یک یا گروهی از بانک‌ها به انجام می‌رسد. بانک مرکزی می‌تواند به‌طور ساده اوراق قرضه دولتی را در این بازار بخرد یا بفروشد.

به گزارش بنکر (Banker)، بانک مرکزی پول خود را به‌عنوان سپرده برای زمان مشخصی در اختیار یک بانک تجاری قرار می‌دهد و در عوض یک دارایی مشهود (مثلا یک برگ اوراق دولتی) را به‌عنوان ضمانت دریافت می‌کند. عملیات بازار باز یک شیوه اولیه و مهم در اجرای سیاست‌های پولی است. هدف اصلی عملیات بازار باز علاوه بر تامین منابع کسری یا جذب منابع مازاد بانک‌های تجاری، کنترل نرخ بهره و پایه پولی و در نتیجه به‌طور غیر‌مستقیم حجم نقدینگی در کل اقتصاد است.

در واقع بانک مرکزی هدفی را برای نرخ بهره تعیین می‌کند، سپس از طریق خرید یا فروش اوراق قرضه یا سایر ابزار‌های مالی، نرخ هدف تعیین شده را محقق می‌سازد. علاوه‌بر نرخ بهره، نرخ تورم و نرخ ارز نیز از جمله اهداف دیگری هستند که می‌توانند مورد توجه سیاست‌گذار قرار بگیرد. در حال حاضر اکثر بانک‌های مرکزی دنیا از این ابزار برای حصول اهداف خود بهره می‌برد، اما این عملیات پیش نیاز‌هایی دارد که قبل از استفاده از آن باید اجرایی شود.